Kwetsbaar voelen

‘Het zou je vandaag helpen als je je kwetsbaarheid zou tonen’ zo zei ze het, die vriendin van me. Ze helpt me, elke keer weer om in beweging te blijven, om niet in een hoekje te gaan wenen. De gedachte gaat evengoed op voor haarzelf. Dat helpt ook, want dan ben ik niet alleen.

Ik moet er maar de hele tijd aan denken. Kwetsbaarheid tonen. Kan dat? Mag dat? En kan ik dat?

Het klopt wel dat het me uitput om telkens aan te voelen of het gepast is om weer maar eens gewoon te grienen bij alles wat ik voel en wat er gebeurt. Elke dag is er wel iets dat me raakt want er is namelijk niets verandert aan de situatie. Tas is dood, en dat blijft hij. Voor altijd. Het enigste dat er gebeurde is dat er tijd voorbij is gegaan… en met die tijd voel ik Tas vaak verder en verder van me verwijdert, waardoor het verdriet soms groter en groter wordt.

Kan ik elk drama vertellen? Dat het vaderdagweekend verschrikkelijk was, dat ik foto’s trek van onze mooie kinderen om nooit meer met hem te delen, dat Louise het moeilijk heeft en lastig doet, dat Tuur aandacht vraagt door pijn heel erg uit te vergroten waardoor hij voor niets op de spoed terecht komt, dat Louise terug hervalt en hulp nodig heeft bij het aankleden en zelfs weer eens in haar broek plast,…? Kleine drama’s die ik eigenlijk wil delen …

Er zit een stop op empathie en meegaan in een ander zijn verdriet. Die stop zit bij anderen, maar ook bij mezelf. Ik laat mezelf niet toe om het elke keer te delen, omdat ik een soort inschatting maak. En dus slik ik vaak en reageer niet als iemand het heeft over de voordelen van weduwe zijn (voordelen??) of als ik een oordeel (waarschijnlijk soms verkeerd) aanvoel van anderen. Ik negeer de signalen van mijn lijf en maskeer ze met pijnstillers.

Ik voel me zo verloren in mijn eigen verhaal. Eindeloos op zoek naar wie ik nu ben en hoe ik moet functioneren. Ik negeer mijn eigen grenzen om er dan later keihard mee geconfronteerd te worden. Telkens en telkens opnieuw toon ik mijn kwetsbaarheid niet om er nadien de gevolgen van te voelen in mijn hoofd en mijn lijf.

En zelfs als het mag van de ander, lukt het me vaak niet. Is het aangeleerd gedrag? Waarschijnlijk voor een deel. Is het de maatschappij waar geen plaats is voor blijvend verdriet? Waarschijnlijk voor een deel. Is het omdat ik verloren gelopen ben en niet meer weet hoe ik  moet delen? Waarschijnlijk voor een deel.

Laat dit dan een poging zijn.

Nele – geschreven 2 jaar, 9 maanden en 9 dagen na die verschrikkelijke 8ste september 2015 (het voelt als gisteren)

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

 

2 reacties op ‘Kwetsbaar voelen

  1. Lieve Nele, zoals je perfect verwoordt, is er in deze maatschappij nog weinig aandacht en empathie voor leed van mensen. De meesten willen niet geconfronteerd worden met verdriet van een ander omdat zij daar zelf niet positiever van worden. Je echte vrienden zullen u nooit zeggen of laten voelen dat je je emoties niet mag uiten. Ze begrijpen het niet Neleke. Dat kunnen ze ook niet. Een goede raad: laat je emoties de vrije loop. Hou je niet in. Be yourself en krop het niet op. En ja, je zal bij heel veel mensen reacties zien/ontvangen die je liever niet had gezien maar laat dit je niet ontmoedigen. Het uiten van emoties is voor mij (ook al hebben andere mensen er geen boodschap of begrip voor) een ideale manier om evenwichtig te proberen verder gaan. Schatteke, je bent een prachtvrouw en -mama en Tas zou zo fier zijn op jou. Dikke knuffel 😘

    Like

  2. zoveel herkenning in het stukje kwetsbare tekst
    weinig plaats voor blijvend verdriet, en stop op empathie bij je omgeving en bij jezelf
    en liefst zo hard willen gillen en grienen ………
    laten gaan die emoties als enig manier om jezelf in evenwicht te houden
    ik doe het ook (te weinig)…
    Blijven schrijven …
    en ik blijf lezen in al mijn kwetsbaarheid
    liefs,
    Elke

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s