Rusteloos

Symbolen … we hebben er nooit genoeg.

We schilderden stenen voor papa, we planten een boom en onder een kleine serre vergeet-me-nietjes. We lezen boeken en boekjes, we vinden spreuken en verhalen. We zoeken naar wat overblijft. We hebben dozen en muren vol herinneringen. We luisteren naar muziek en kijken filmpjes waar papa op staat. We maken tekeningen en schrijven teksten. We droogden de zaadjes uit zijn zonnebloemen en eren al zijn werk.

Maar het is nooit genoeg.

Dolend door het huis, eeuwig wachtend op zijn terugkeer.
Onverzadigbaar gevoel, wachtend op zijn omhelzing.
Zoals de wind raast door de kruinen van de bomen, zo voelt de honger naar hem.

We zoeken zijn stem, zijn geur en zijn lijf.
We willen hem voelen, horen, ruiken, zien en liefhebben.

Al die symbolen. Maar nooit genoeg.

Alles wat ik voor hem voel is
met woorden onuitspreekbaar.
Alles wat hij aan me gaf
blijkt met woorden nauwelijks raakbaar.

Al zijn liefde blijft in mij…
eeuwig onvervangbaar.
Waar ik ben daar woont hij
heel diep in mijn hart.

Nele – geschreven 8 maanden en 13 dagen na die verschrikkelijke 8ste september 2015

Een reactie op “Rusteloos

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s